Daha önemlisi, İ.Ü.S.B. de 1982 Mart ayında dağcılık derslerine başladık. Bu dersler Cumartesi günleri İ.Ü.S.B. binasında yapıldı.

   1983 yılıyla birlikte çalışmalar giderek gelişti. Az da olsa teknik ve kamp malzemesi alındı. Eğitim alan dağcı sayısı 25'e çıktı. Yine bu yıl ilk kez basında İ.Ü.S.B. Dağcılık Kolu faaliyetleriyle ilgili haberler yer aldı.

   1983 yılıyla birlikte İstanbul Üniversitesi Dağcıları, Dağcılık Lisansı almaya başladılar. Üniversitemizde ilk dağcılık lisansını Diş Hekimliği Fakültesi öğrencisi Selçuk SÖNMEZGİL aldı. Lisansının bölge numarası 83-65864 , Genel Müdürlük numarası 706760 idi. Bugüne kadar İstanbul Üniversitesi Dağcılık Kolu dağcıları düzenli olarak dağcılık lisansı çıkarttılar.

   3. Gelişmeler

   1984 yılında eğitim alan ve çalışmalara katılan dağcılarımızın sayısı 92 oldu. Bir yıl sonra başvuranların ve ilk eğitimlere katılanların sayısı ise 136 olmuştu. İ.Ü.S.B. binası küçük geldiği için, eğitim çalışmaları yine Cumartesi günleri Coğrafya binasının kantininde yapılmaktaydı. Bu sırada ortaya çıkan bir gelişme bugüne kadar değişmeden sürdü: Dağcılık Sporu yapmak için yüzün üzerinde genç başvuruyordu. İlk 4-5 ders ve yürüyüşten sonra bu sayı giderek azalıyor ve sonunda 30-40 dağcı kalıyordu. Bu durum ilk bakışta olumsuz izlenimi veriyorsa da, aslında iki bakımdan olumlu bir gelişmeydi: Bir yandan gençler Dağcılık Sporunu tanıyor ve yapıp yapamayacaklarına karar veriyorlardı; diğer yandan, değil 80-90 kişiye, 30-40 kişiye bile dağcılık yaptırmak birçok bakımdan değişik zorluklar, daha önemlisi tehlikeler içermekteydi. Yine de Ballıkayalar Vadisi'nde 120-130 kişiyle bir günlük yürüyüşler yapıldı, hem de birden çok.

   Bu yıllarda İ.Ü.S.B. Dağcılık Kolu'nun amblemini hazırlattım. İ.Ü.S.B. Web sayfamızın başında gördüğünüz bu amblemin çıkartmaları ve rozetlerini yaptırdı. Hala doruk defterine bu amblemin çıkartmasını yapıştırıyoruz.

   1985 yılında İ.Ü.S.B. Dağcılık Şubesi Avusturya Kültür Ofisi ile birlikte, ulusal nitelikteki Dağ ve İnsan Seminerleri'ni düzenledi ve bunu 3 yıl sürdürdü. Bu etkinliklerde Avusturya'dan üniversiteli dağcılar ve dağ öğretmenleri geliyordu. İstanbul'da 2 gün süren seminerden sonra birlikte dağlara gidiliyordu.

   Bu yıllarda İ.Ü.S.B. Dağcılık Şubesi'ni bütün Türkiye biliyordu. Etkinliklerimiz yıllık programlarımız uyarınca ve İ.Ü.S.B.'nin desteği ile sürüyordu. Her etkinlikten sonra düzenli olarak rapor hazırlıyor ve İ.Ü.S.B. Başkanı Sayın Kaya ÇİLİNGİROĞLU'na sunuyorduk. O da bunları basına yansıtıyordu.

   3.1. İ.Ü.S.B. Dağcılık Kolu olarak neleri amaçlıyoruz?

   Çalışmalarımızın en ağırlıklı bölümünü Eğitim çalışmaları oluşturmaktadır.

   Dağcılık Eğitimi Çalışmaları'nda gençlerimize:

Dağcılık kültürü vermeyi

,

Bir doğa sever olmayı ve Türkiye'yi, Türkiye doğasını tanımayı,

Türkiye koşullarında klasik rotalardan doruğa tek başına çıkabilecek veya bir grubu götürebilecek düzeyde Dağcılık Sporunu öğretmeyi,

Dağlar ile öğrenimini gördüğü bilim arasında ilişkiler kurabilmesini,

Dağcılık sporunu yaşam boyu sürdürebilmesini öğretmeyi amaçlamaktayız.

   Bu amaçla çalışmalarımız Dersler, Uygulamalar ve Tırmanışlar olarak üç aşamalı olarak sürmekte ve Yaz Dağcılığı - Kış Dağcılığı olarak iki kategoride çalışmalar yapılmaktadır.

Devamı: < 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 >